*
*
*
*
*
*
Rozmiar: 17297 bajtów
Czwartek, 25 kwietnia 2019 - 115 dzień roku
Aktualności

Ewangelia

Rok A
Rok B
Rok C
Ewangelia aforyzmy

Aforyzmy rok A
Aforyzmy rok B
Aforyzmy rok C

Ewangeliczne sentencje

Uroczystości

Święta

Święci

Fraszki

Aforyzmy

Aforyzmy religijne
Aforyzmy z życia

Wiersze

Wiersze religijne
Wiersze z życia

To i owo

 

32 Niedziela Zwykła A i dni po...
32 Niedziela Zwykła A
Mt 25,1-13
„Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny.”
 
Przypowieścią
o dziesięciu pannach
oczekujących na oblubieńca,
z których połowie
kiedy nadchodził
zabrakło oliwy w lampach,
Chrystus zachęca
do przygotowania
na to spotkanie
i do czujności,
bo przyjdzie niespodziewanie.
Nie wystarczy wiedzieć,
że ostatni dzień życia przyjdzie,
jego kres nastąpi,
że staniesz u wrót wieczności.
Trzeba mądrze życie przeżyć
gromadząc zasługi
za miłość Boga
skłaniającą do czynienia dobra
wobec potrzebujących ludzi
i do życia w łasce uświęcającej.
To ona jest tą oliwą,
której brakło pięciu nierozsądnym pannom
przez co same pogrzebały nadzieje
przebywania z oblubieńcem.
 

- - - - -

32 Tydzień Zwykły – poniedziałek
Łk 17,1-6
„Niepodobna, żeby nie przyszły zgorszenia; lecz biada temu, przez którego przychodzą.”
 
Życie potwierdza prawdziwość
 Chrystusowego stwierdzenia:
„Niepodobna, by nie przyszły zgorszenia.”
Wielką odpowiedzialność
dający je ściąga na siebie
bo staje się nauczycielem zła,
powodem czyjegoś grzechu.
Ujęci tłumaczą się przed sądem
mordercy, grabieżcy, złodzieje,
że widzieli to na filmach,
czytali w książkach
i sami nabrali ochoty
by czegoś takiego dokonać
nie licząc się z prawem,
nie bacząc na konsekwencje, sumienie.
Doświadczenie dowodzi
czym jest gorszący przykład,
słowo, zachęta do spróbowania.
Gdy na słabeusza popadnie
w gruzach legnie trud wychowania.
Dlatego nie można się dziwić,
co Chrystus mówi o siewcy zgorszenia,
że lepiej by było, by z kamieniem u szyi
wrzucono go do morza.

- - - - -
 
32 Tydzień Zwykły – wtorek
Łk 17,7-10
„Czy dziękuje się słudze za to, że wykonał to, co mu polecono?”
 
Sprawujący władzę
w państwie, w kościele,
posiadający urząd, stanowisko,
jedni mówią ludziom,
że są po to, by im się lepiej żyło,
drudzy przekonują wiernych,
że celem ich posługi
by byli Boga blisko.
Wszyscy zgodnie stwierdzają,
że obowiązki wynikłe
z urzędu , powołania, stanowiska
 jako służbę traktują
pragnąc jedynie dobra drugich
 materialnego, duchowego
i w tym duchu ją wypełniają.
Tylko przyklasnąć tak mówiącym
a ci, którzy ich nad sobą mają
oby mogli potwierdzić,
że prawdę mówią a nie kłamią.
Że obowiązki podejmują
zgodnie ze słowami
i z duchem Ewangelii,
że są jako słudzy nieużyteczni,
co wykonać powinni, wykonali.

- - - - -
 
32 Tydzień Zwykły – środa
Łk 17,11-19
„Wtedy jeden z nich widząc, że jest uzdrowiony, wrócił chwaląc Boga… dziękował Mu, a był to Samarytanin.”
 
Mieszkańcy Samarii
często widywali
przechodzących przez swój kraj
ludzi z Galilei
w drodze do Jerozolimy
i z niej powracających.
Nieprzyjaznym okiem
na siebie patrzyli,
 powodem przekonania religijne,
bo dla żydów poganami byli.
Chrystus tej wrogości
też zakosztował,
ale zdarzenie opisane
w dzisiejszej Ewangelii,
oczyszczenie z trądu
dziesięciu trędowatych
a szczególnie jednego z nich
było jakby zadośćuczynieniem
za doznane na jej terenie przykrości.
Z radością przyjął wyznanie wiary
jednego z nich,
który w drodze do świątyni
dostrzegł swe uzdrowienie
i powrócił do Chrystusa wielbiąc Boga w Nim.
 
- - - - -

32 Tydzień Zwykły – czwartek
Łk 17,20-25
„Zapytany przez faryzeuszów, kiedy przyjdzie królestwo Boże, odpowiedział im: „Królestwo Boże nie przyjdzie dostrzegalnie.”
 
Z chwilą przyjścia
Chrystusa na świat
Królestwo Boże zaistniało
pośród nas.
W człowieku rodzi się i rozwija
przez wiarę
w Chrystusa Zbawiciela.
Jest rzeczywistością nadprzyrodzoną,
w której króluje Bóg a dążenia umysłu
i aspiracje ludzkiego serca
znajdują urzeczywistnienie.
W człowieku wierzącym
ma swe miejsce od momentu
 życia w łasce uświęcającej,
wypełniania sumiennie
swych obowiązków
z myślą o szczęśliwości wiecznej,
pragnieniem osiągnięcia zbawienia.
Królestwo Boże
odnosi triumf w człowieku
kiedy przez zaangażowanie
jego umysłu, woli i serca
jest drogą do uświęcenia.
 
- - - - -

32 Tydzień Zwykły – piątek
Łk 17,26-37
„Jak działo się za dni Noego, tak będzie również za dni Syna Człowieczego…nagle przyszedł potop…”
 
Nagle,
 niespodziewanie,
w chwili najmniej oczekiwanej,
dokona się powtórne przyjście
Syna Człowieczego,
nastąpi koniec świata,
dzień Sądu Ostatecznego
i osąd każdego.
Tak mówi sam Chrystus
przypominając słuchaczom
zdarzenia zapisane
w księgach Pisma Świętego
nie w celu posiania strachu
a dla wykazania,
jak ważną jest czujność
i konieczne przygotowanie
by uniknąć zaskoczenia
i nie być rozczarowanym.
Jest daniem okazji do zastanowienia, 
przestrogą o rozwagę,
by przez życie w przyjaźni z Bogiem,
przez troskę o czyste sumienie,
 ostatni dzień życia
okazał się duszy zbawieniem.

- - - - -
 
32 Tydzień Zwykły – sobota
Łk 18,1-8
„A Bóg, czyż nie weźmie w obronę swoich wybranych, którzy dniem i nocą wołają do niego i czy będzie zwlekał…”
 
Tak Chrystus zachęca,
wręcz namawia
do modlitwy ustawicznej
i wytrwałej
wszystkich doświadczonych
przykrością, niesprawiedliwością,
cierpieniem, chorobą,
nienawiścią, prześladowaniem,
i jako Syn Boży zapewnia,
że będzie wysłuchana.
Przez modlitwę
nawiązujesz kontakt z Bogiem,
zwracasz się do Niego
jako Ojca kochającego,
Boga uwielbiasz.
Jak dziecko
Jemu powierzasz
swe prośby i troski
i ciągle powtarzasz
jedno w różnych odmianach
użycz, daj,
wysłuchaj,
bym mógł Cię bardziej kochać,
i dziecięcą wdzięczność okazać.

- - - - -
0 Comments
Posted on 14 Dec 2016 by jacek
Content Management Powered by CuteNews
TytuĹ‚  
Strona główna
Dodaj do ulubionych
KONTAKT
Ilość odwiedzin: 680798
Ilość osób online: 16
Logowanie
BLOG

Locations of visitors to this page