*
*
*
*
*
*
Rozmiar: 17297 bajtów
Czwartek, 13 grudnia 2018 - 347 dzień roku
Aktualności

Ewangelia

Rok A
Rok B
Rok C
Ewangelia aforyzmy

Aforyzmy rok A
Aforyzmy rok B
Aforyzmy rok C

Ewangeliczne sentencje

Uroczystości

Święta

Święci

Fraszki

Aforyzmy

Aforyzmy religijne
Aforyzmy z życia

Wiersze

Wiersze religijne
Wiersze z życia

To i owo

 

Niedziela Palmowa B i dni po...
Niedziela Palmowa B
 Łk 23,1-49
 Męka Pana Jezusa
 
Pójdziesz do kościoła
z palmą.
Sam ją zrobisz lub kupisz
i przy śpiewie Hosanna
poświęconą zostanie
na pamiątkę
 wdzięczności ludu
okazanej Chrystusowi
za otrzymane łaski i dary.
Z okrzykami Hosanna drogę słali
gałązkami palm,
rzucając je pod nogi
wjeżdżającemu do Jerozolimy
Chrystusowi na oślęciu.
Jak króla witali.
Po tej ceremonii
czytany opis Męki Chrystusa
nastrój zmieni,
ukazując zdarzenia
od Wieczernika
aż po ukrzyżowanie
i złożenie do grobu.
Z poświęconą palmą wrócisz do domu
i pozwolisz jej zaschnąć,
ale z wiarą ożywioną,
czego Bóg chciał się podjąć
dla twego zbawienia.

- - - - -

Wielki Poniedziałek
J 12,1,11
„Na sześć dni przed Paschą Jezus przybył do Betanii”
 
Dobrze mieć taki dom
do którego możesz wpaść
nawet bez zapowiedzi.
A wiesz to stąd,
bo już nie raz
otwierał na oścież drzwi
gdy byłeś w potrzebie
chwili wytchnienia,
czegoś do zjedzenia.
Chrystus też go miał w Betanii.
Był nim dom Łazarza,
Marii i Marty.
Jak pisze Święty Jan
tym razem Chrystusowi
ucztę urządzono.
Atmosferę Judasz zepsuł
widząc jak Maria
drogocennym olejkiem
namaszcza Chrystusowi nogi.
Zgorszony powie,
że lepiej te pieniądze
było rozdać ubogim.
W odpowiedzi usłyszy,
że tych nigdy
nie będzie brakowało,
a Maria tym olejkiem
na pogrzeb namaściła Mu ciało.
Święty Jan
gwoli wytłumaczenia
judaszowego oburzenia
napisze jasno,
że pośród apostołów
mieli i złodzieja.

- - - - -
 
Wielki Wtorek
J 13,21-33.36-38
„Zaprawdę, powiadam wam, jeden z was Mnie zdradzi”
 
Czymś najbardziej przykrym,
co w życiu może się zdarzyć,
gdy z kimś dzieliłeś wszystko
jak z przyjacielem,
a on wykorzystał to
przeciwko tobie,
by radość sprawić
twym wrogom
i dopuszcza się zdrady.
Jak mógł?
rodzi się pytanie
pozostawiając w sercu ból,
rozczarowanie,
wykpioną miłość,
ośmieszone zaufanie,
odkrywając
swą prawdziwą twarz
zdrajcy.
Nie ominęło to Chrystusa.
Zdrajcą
okazał się Judasz.
Nie myśl,
 że Chrystus popełnił błąd
powołując go na apostoła.
Taką samą łaskę dostał
jak każdy inny,
tylko z nią
nie współpracował.
I w tym tkwi sedno,
dlaczego?
nie brakuje podobnych jemu
pośród
Chrystusowego Kościoła.

- - - - -

Wielka Środa
Mt 26,14-25
„Co chcecie mi dać, a ja wam Go wydam”
 
Docierają do nas
z w niedalekiej przeszłości
smutne wieści.
Ktoś z wierzących,
z powołanych,
z osób konsekrowanych,
w habit zakonny,
w sutannę ubranych
donosił wrogom kościoła na bliskich,
współpracowników,
współwyznawców, współbraci,
i za to otrzymywał jakieś przywileje,
ale i pieniądze.
Przysłowiowych trzydzieści srebrników.
Nikt z nich ze wstydu przed innymi
nie skończył jak Judasz na drzewie.
Czerwony ze złości
na podających te wieści
niech bije się w piersi,
bo zdrady Chrystusa dokonał,
pomniejszył autorytet kościoła.
Sumienie niech oczyści,
podda się nałożonej karze.
Odwróceniem się przyjaciół niech się dziwi
i mocno ufa,
a jeszcze mocniej wierzy
w Boże Miłosierdzie.

- - - - -

Wielki Czwartek
J 13,1-15
„ I zaczął umywać uczniom nogi…”
 
Wyjątkowy to dzień
dla każdego kapłana,
ponad inne w roku milszy.
Wiele życzliwych gestów
pod jego adresem się zdarzy:
życzenia, kwiatki,
trafi się ciastko,
owoce, pomadki,
więcej w jego stronę
radośniejszych twarzy,
chórek zaśpiewa.
A dlatego,
bo w Wielki Czwartek
wszystko się zaczęło
i tam ma swój początek
Sakrament Kapłaństwa
i Eucharystii
ustanowiony przez Chrystusa,
a kapłan jego szafarzem.
Najwięcej
dowodów wdzięczności
doznają ci kapłani,
którzy dają swym wiernym
dowody pasterskiej
o nich troski,
Do posługi
duszpasterskiej gotowi
w duchu służby
na wzór
Chrystusa swego Mistrza,
który by dać jej przykład
w czasie Ostatniej Wieczerzy
w Wielki Czwartek
„Sam… zaczął umywać uczniom nogi”.

- - - - -

Wielki Piątek
J 18,1-19,42
„Wykonało się”
 
Smętno
dziś nie tylko na Kalwarii,
ale po naszych
domach i kościołach.
Myśli nasze
biegną do Jerozolimy,
gdzie przed wiekami
Chrystus na krzyżu skonał.
Smętno,
bo nienawiść ludzka
do krzyża Chrystusa przybiła
i by mieć pewność,
że już nie żyje
bok Mu przebiła.
Krew i woda
wypłynęła
spływając po ciele
i krzyżu ziemię nasączyła.
Smętno,
bo swoje życie poświęcił,
by oni je mieli,
ale, o jakim życiu mówił
potrzeba było wiary,
a oni jej nie mieli.
Smętno,
bo spośród i wierzących
przyszedłszy
dziś do Kościoła,
przed Krzyżem uklękną,
rany Chrystusa ucałują,
przeżegnają się,
jako ofiarę złożą pieniążek
w nadziei,
że okazali wdzięczność
za miłość Boga
do człowieka.

- - - - -

Wielka Sobota
Mk 16,1-8
„…nakupiły wonności, żeby pójść namaścić Jezusa”.
 
Patrz na idących
dziś do Kościoła
dzieci z rodzicami,
ludzi samotnych,
młodych,
starych,
z koszyczkiem w ręku
udekorowanym,
wypełnionym pokarmami,
by je poświęcić,
bo są darem Boga
i owocem
człowieczego trudu,
jego żmudnej pracy.
Pójdą i tam
gdzie niewiasty z Ewangelii
podążały
z wonnościami,
do Grobu Chrystusa.
Usta
wyszepcą modlitwę,
serce
współczucie,
wiara,
dziękczynienie
za śmierć na Krzyżu
i daną przez to nadzieję
w zmartwychwstanie
i duszy zbawienie.

- - - - -
0 Comments
Posted on 12 Dec 2016 by jacek
Content Management Powered by CuteNews
TytuĹ‚  
Strona główna
Dodaj do ulubionych
KONTAKT
Ilość odwiedzin: 665168
Ilość osób online: 19
Logowanie
BLOG

Locations of visitors to this page
s