*
*
*
*
*
*
Rozmiar: 17297 bajtów
Wtorek, 11 grudnia 2018 - 345 dzień roku
Aktualności

Ewangelia

Rok A
Rok B
Rok C
Ewangelia aforyzmy

Aforyzmy rok A
Aforyzmy rok B
Aforyzmy rok C

Ewangeliczne sentencje

Uroczystości

Święta

Święci

Fraszki

Aforyzmy

Aforyzmy religijne
Aforyzmy z życia

Wiersze

Wiersze religijne
Wiersze z życia

To i owo

 

33 Niedziela Zwykła C
XXXIII Niedziela Zwykła C
Łk 21,5,19
Łk 21,5-19 – wtorek XXXIV
Łk 21-12-19 – środa XXXIV
„Gdy niektórzy mówili o świątyni, że jest przyozdobiona pięknymi kamieniami i darami Jezus powiedział: „Przyjdzie czas, kiedy z tego na co patrzycie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony.”
 
Wiele zdarzeń zaistniałych wokół nas,
w skutkach tragicznych,
zniszczeniem i śmiercią nabrzmiałych
wykazuje niezbicie,
że wszystko co uchodzi za masywne,
trwałe, niezniszczalne,
może w stertę gruzów się zamienić,
zapaść, zawalić,
gehenną uczynić ludzkie życie.
 
Wystarczy okrutne ludzkie działanie,
zbrodnicze, nienawiścią spowodowane,
przesycone jadem wrogości,
by zrównać z ziemią,
rozwalić, zniszczyć, spalić
dorobek człowieka, narodu, ludzkości.
 
Posiać cierpienie, śmierć i łzy,
ukazując zemsty i nienawiści kły.
 
Jeszcze z tego się cieszyć,
tym się chwalić,
by w ten sposób odpowiedzieć
na porażki doznane,
pozycje stracone,
przedsięwzięcia nieudane;
kłótnie, niesnaski, wysiłki daremne,
układy nie zachowane.
 
Bywa, że takie działanie
jest chęcią zastraszenia,
sposobem wymuszenia
poszanowania sprawiedliwości.
 
Ustępstw politycznych,
żądań ekonomicznych,
krzykiem pragnienia wolności,
zachowania narodowej tożsamości.
 
Potężne środki zniszczenia
współczesny człowiek
ma w swoich rękach,
a przy nienawistnym sercu,
kiedy rozum ma nie wiele do powiedzenia,
zieje grozą zagłady,
możliwością unicestwienia.
 
Żądza panowania, łatwe wzbogacenie,
przywłaszczenie cudzego mienia,
słabszych ujarzmienie;
zawsze pchało do wojen,
a broniący się napadnięci,
pokonani, niewoli doznawali.
Tępieni, niszczeni, wykorzystywani.
 
O takich zdarzeniach
Ewangelia mówi,
wspominając czasy rzymskiej niewoli.
kiedy naród żydowski podbity,
ujarzmiony,
zrywem powstania
chciał uwolnić się z jej szponów,
 rozerwać jej okowy.
 
Wtedy rzymianie tłumiąc ten zryw wolności,
zburzyli wspaniałą,
zdawało się niezniszczalną,
Świątynię Jerozolimską.
 
I swego dopięli
pozbawiając naród ich miejsca kultu,
jeszcze mocniej jarzmo zacisnęli.
 
Po dziś dzień żydzi
pod murem płaczu, ocalałym
fragmentem świątyni,
modlą się i płaczą,
wspominając czas niewoli,
rzymskiej okupacji.
 
Przywołują postać cesarza Wespazjana,
który dokonał zniszczenia
i rok siedemdziesiąty,
rzymianom nie do wybaczenia.
 
Chrystus mówiąc
o zburzeniu świątyni prorokował.
Nad jej losem płakał i bolał.
 
Tak samo, jak nad rzymian
nienawiścią, wrogością wobec żydów,
Chrystus bolał nad niewiernością
narodu wybranego,
którego kochał, którego był cząstką,
darzył miłością.
 
W tym spełnionym proroctwie,
dopatrujemy się zapowiedzi
końca istnienia naszej planety ziemi.
 
Końca naszego świata.
To się stanie,
tego nikt nie odmieni,
choć grozą napawa.
 
Chrystus przestrzega
przed fałszywymi prorokami,
którzy pojawiać się będą między nami.
 
Chrystus przestrzega
przed łatwowiernością
i radzi, by człowiek wierzący
przez swe życie wiarą,
wiernością Bożym Przykazaniom
przygotowywał się.
          
By, kiedy nastąpi ten dzień,
nie spotkał się z karą,
a nagrodą szczęśliwej wieczności.
 
- - - - -
 
Pryśnie ten świat
jak bańka mydlana, choć zda się trwały.
Tak myśleli żydzi
o swej świątyni jerozolimskiej.
a jednak przyszło im
na własne oczy widzieć,
jak jej potężne mury się rozsypywały.
 
- - - - -
 
0 Comments
Posted on 05 Jan 2017 by jacek
Content Management Powered by CuteNews
TytuĹ‚  
Strona główna
Dodaj do ulubionych
KONTAKT
Ilość odwiedzin: 664957
Ilość osób online: 5
Logowanie
BLOG

Locations of visitors to this page
s