*
*
*
*
*
*
Rozmiar: 17297 bajtów
Wtorek, 11 grudnia 2018 - 345 dzień roku
Aktualności

Ewangelia

Rok A
Rok B
Rok C
Ewangelia aforyzmy

Aforyzmy rok A
Aforyzmy rok B
Aforyzmy rok C

Ewangeliczne sentencje

Uroczystości

Święta

Święci

Fraszki

Aforyzmy

Aforyzmy religijne
Aforyzmy z życia

Wiersze

Wiersze religijne
Wiersze z życia

To i owo

 

33 Tydzień Zwykły - poniedziałek
XXXIII Tydzień Zwykły - poniedziałek
Ew Łk 18,35-43
Mt 20,29-30; Mk 10,46-52 – czwartek VIII
„Kiedy Jezus zbliżył się do Jerycha, jakiś niewidomy siedział przy drodze i żebrał. Gdy usłyszał, że tłum przeciąga, dowiadywał się, co się dzieje. Powiedzieli mu, że Jezus z Nazaretu przechodzi. Wtedy zaczął wołać: „Jezusie Synu Dawida, ulituj się nade mną!”
 
Jakże inaczej by wyglądało
życie człowieka,
gdyby tak na co dzień
cierpienie nie doskwierało.
Dolegliwości nie dokuczały,
choroby nie nawiedzały.
 
Ale życie jest takie a nie inne.
Towarzyszy mu, to wszystko
o czym mówimy:
człowiecza dola, ludzkie cierpienie.
 
W tej rzeszy ludzi cierpiących,
zawsze budziły i budzą współczucie dzieci,
chore, cierpiące, niewinne,
pomocy czekające,
zdane we wszystkim tylko na innych.
 
Nie zawsze ludziom cierpiącym,
zostawionych samym sobie,
mimo szczerej chęci,
dobrych serc, życzliwości,
można ulżyć w ich chorobie
poza troską, okazywaną,
pomocą, przysługą,
poświęconym czasie bycia przy nich,
uczynną miłością.
 
Chorób tych lista przeogromna.
Wystarczy spojrzeć wokół,
nazwać je, określić, rzecz trudna,
a czasem niepodobna,
nawet próbując je sklasyfikować,
wtedy musi się bardziej cierpiącemu pomóc
w trosce o jego zdrowie,
sprawność, życie ratować.
 
Człowieka nawiedzają różne choroby,
dotyczące ciała, duszy, kończyn, głowy.
 
Dotyczą zmysłów,
narzędzi ludzkiego ciała
do kontaktu ze światem,
jego postrzegania, dialogu,
czucia, doznawania, komunikowania.
 
Każdy jeden zmysł nieczynny
zakłóca, paraliżuje życie człowieka.
 
Świat dla niego staje się inny,
poznawalność jego ograniczona,
bo jakaś, choćby tylko jedna
jego funkcja upośledzona,
lub całkowicie wyłączona,
chorobą uśpiona spycha człowieka
na pobocze ludzkiego życia.
 
A może na pobocze drogi, przy rowie,
jak niewidomy Ewangelii,
któremu  nikt nie pomógł w chorobie.
 
Ślepotą dotknięty zdany był tylko na siebie.
Nawet gdy wołał o pomoc
był odepchnięty.
 
Aż krzyk rozpaczy owładnął niewidomym.
słysząc o Chrystusie uzdrowicielu
w pobliżu przechodzącym
jego donośny głos
był tak rozpaczliwy w brzmieniu,
że Chrystus przystanął,
swym wzrokiem w niego utkwionym
„Co chcesz, abym ci uczynił,”
rzucił pytanie;
„Panie abym przejrzał”.
Usłyszał:
„Przejrzyj, twoja wiara cię uzdrowiła”.
Tak został uzdrowionym.
Szczęśliwą i radosną dla niewidomego
była ta chwila
i taką na całe życie zostanie.
 
- - - - -
 
W nieszczęściu swym, w chorobie,
Chrystusa przywołaj i wiarę miej,
że ci ulży, z niej uzdrowi.
 
- - - - -
 
Choroba człowiekowi jest cierpieniem,
bolesnym doświadczeniem.
W niej poznaje swą bezsilność,
a bliskich mu ku sobie miłość.
 
- - - - -
 
 
0 Comments
Posted on 05 Jan 2017 by jacek
Content Management Powered by CuteNews
TytuĹ‚  
Strona główna
Dodaj do ulubionych
KONTAKT
Ilość odwiedzin: 664932
Ilość osób online: 3
Logowanie
BLOG

Locations of visitors to this page
s