*
*
*
*
*
*
Rozmiar: 17297 bajtów
Sobota, 15 grudnia 2018 - 349 dzień roku
Aktualności

Ewangelia

Rok A
Rok B
Rok C
Ewangelia aforyzmy

Aforyzmy rok A
Aforyzmy rok B
Aforyzmy rok C

Ewangeliczne sentencje

Uroczystości

Święta

Święci

Fraszki

Aforyzmy

Aforyzmy religijne
Aforyzmy z życia

Wiersze

Wiersze religijne
Wiersze z życia

To i owo

 

Kolory jesieni...

Nie zobaczysz już
soczystej letniej zieleni.
Czas malarzem.
Krzewy,
drzewa pozłocił,
poczerwienił.
Popatrz na las,
na dęby, graby, buki,
jak im liście wybarwił
kolorami jesieni.
 
Świerki,
jodły, sosny,
zazdrośnie patrzą.
Wiedzą,
że je pominięto
a nie zapomniano.
Ich igły
koloru nie zmienią,
jak były zostaną.
A kiedy
na drzewach
mrozem ścięte
liście opadną,
humor im wróci.
Swej nagości
nie pokażą.
 
Z podziwem patrzą
na ich przezorność,
bo nadchodzących mrozów
by nie zniosły.
Wszystkie soki
ściągnęły w korzenie
i cierpliwość
każe czekać wiosny.
A same
na mróz wytrzymałe,
na swe gałęzie przyjmą
poduszki śniegu.
Pod ciężarem
się ugną i jękną,
ale zniosą mężnie
czekając silniejszych
promieni słońca,
które ulżą brzemieniu.
 
Jedne obok drugich,
a tak różne w odzieniu.
 Zdane
na prawa natury.
Posłuszne woli Stwórcy
znoszą te przemiany
z pokorą, w milczeniu.
 
 
Nie narzekają na swój los,
choć wyzbyć się muszą tego,
co ich zdobi.
Są na tyle mądre wiedząc,
że w swoim czasie to się zmieni,
czas wiosny to zrobi.
 
Czekają
przez upływające dni,
tygodnie, miesiące
aż promienie słońca gorące
obudzą korzenie
i w górę zaczną się piąć
życiodajne soki
wypełniając konary, gałązki
i zmuszą do życia
drzemiące pączki.
 
Na to czekają.
Rozchylać się poczną
ukazując liście, kwiaty.
Ich obfitością obsypią gałęzie,
tworząc kiście kwitnące.
 
Zapewne
wtedy Boga proszą
by pszczoły zwabione
ich pięknem, wonią,
przyleciały,
biorąc pyłek zapyliły
i owoc wydały.
 
Szczęśliwe,
że ktoś je pochwali
za wygląd, za kwiaty
barwne i pachnące.
Że ktoś
owoców skosztuje,
że smaczne
zadowolony powie:
„wspaniałe.”
 
Dostrzegasz
uroki przyrody
w zmieniających się
porach roku.
Widzisz lasy,
sady, ogrody,
znasz
ich przydatność
dla człowieka.
Piękno podziwiasz,
owoce spożywasz,
w pobliżu ich
dobrze się czujesz.
 
Po nich poznaj
troskę Stwórcy o siebie.
byś oczy nacieszył,
ciało pokrzepił.
Uwierzył
w Jego miłość,
który piękno
rozrzucił po świecie
by łatwiejsza była ci myśl
o NIM,
o NIEBIE.
 
Byś przez ten barwny
kobierzec świata
szedł na spotkanie
z NIM
mężnie i dzielnie.
Z uczynkami
jak z wiązanką
kwiatów pachnącą,
które dojrzy,
pochwali,
weźmie
w swe ojcowskie ręce
i nagrodzi hojnie
szczęśliwą wiecznością.
 
- - - - -
 

0 Comments
Posted on 19 Dec 2016 by jacek
Content Management Powered by CuteNews
TytuĹ‚  
Strona główna
Dodaj do ulubionych
KONTAKT
Ilość odwiedzin: 665432
Ilość osób online: 20
Logowanie
BLOG

Locations of visitors to this page
s